Panzanella salade met kip

Zoals jullie om mijn blog wel kunnen zien ben ik niet zo van het koken met pakjes en zakjes… Maar ook ik geef toe dat er altijd uitzonderingen zijn. Zo maak ik nog altijd de bami zoals bij papa en mama thuis met kruiden uit, juist ja, een zakje. En nu ik er zo over nadenk kan ik zo snel even niets anders verzinnen wat hier thuis geregeld uit een pakje komt. Er zal vast nog wel iets anders zijn, maar die bami is dat ook wel ongeveer het enige…

Don’t get me wrong.. soms vindt ik hier helemaal niks mis mee hoor… Makkelijk en snel is iets waar we doordeweeks allemaal erg blij van worden! Maar over het algemeen vind ik het toch echt gewoon minder lekker! Het is vaak veeeeeel te zout en smaakt toch minder vers dan wanneer je het zelf from scratch maakt.

Nou liep ik een paar weken geleden in de supermarkt rond te neuzen en liep ik tegen iets nieuws aan. Alhoewel, of het nieuw is weet ik niet… Ik kijk dus niet zo vaak in het schap met pakjes en zakjes. Maar ik zag iets van Maggi wat mijn aandacht trok. Ik was namelijk op zoek naar een snelle smaakmaker voor mijn kip en kwam toen het volgende tegen: Maggi Mals en Kruidig met Papyrus. Wat het beloofd… vetvrij bakken en braden met een heerlijk mals kipfiletje als resultaat.
Dat moeten we proberen, want kipfilet bakken in de pan dat vindt ik over het algemeen een groot drama. Het bakken van kip in olie zorgt voor een smerig fornuis (en ik haat schoonmaken!) en de kip is meestal wat taai en droog.. Kan ook heel goed aan mij liggen hoor, want vlees bakken is niet echt mijn specialiteit.

Terug naar ‘Maggie Mals en Kruidig met Papyrus’. Ik nam de proef op de som met de smaak knoflook fijne kruiden. In het zakje zitten 4 velletjes papyrus met kruiden aan 1 kant. Je legt je kipfiletje er tussen en slaat hem wat plat zodat hij overal even dik is (lekker al je frustratie eruit rammen met een deegroller). Dit leg je (zonder olie dus) in een voorverwarmde pan en na afloop heb je dus echt een heerlijk kruidig kipfiletje die zeker niet taai is!
Ja het is wat zout en nee dit zou ik niet elke week eten omdat ik niet wil weten wat voor kunstmatige geur-, kleur- en smaakstoffen er allemaal in zitten, maar voor zo af en toe op een doordeweekse avond waarop gemak voorop staat vond ik dit erg geslaagd.

Wij aten dit kippetje dus bij panzanella. Een heerlijke Italiaanse broodsalade waar je in principe in kan gooien wat je wil. Maar die in ieder geval uit brood en tomaten bestaat. De sappen van de groentes trekken heerlijk in het brood.. Wil je dat dit nog nog een beetje knapperig blijft (en dan is de salade echt op zijn lekkerst!), zorg er dan voor dat je hem vrijwel direct nadat hij  klaar is opeet.. want anders krijg je zompige stukjes brood…

Lees verder

Advertenties

Brookies

Wat te doen als er een hongerig dames basketbal team op lekkers zit te wachten en jij niet kan kiezen of je nou brownies of chocolate chip cookies zal maken… JUIST, dan maak je gewoon beide en combineer je ze tot heerlijke grote, chewy koeken.

Een tijdje geleden hadden wij namelijk als start van het seizoen even een kleine ‘gettogether’ met het team om het e.e.a. door te spreken.. Maar van kletsen krijg je honger, dat weten wij als geen ander, dus van te voren was mij (en Lotte) al vriendelijk toch dwingend verzocht voor iets lekkers te zorgen.. Zo gezegd, zo gedaan.. Iets lekkers maken, dat vind ik geen probleem natuurlijk.

Deze koekjes die dus het beste van twee werelden combineren had ik een jaar of 2 geleden al eens gegeten in (waar kan het ook anders) Amerika. Sindsdien stonden ze al op mijn to-make list.. Maar het heeft even geduurd voordat ik ze echt ging maken (wellicht heeft het er mee te maken dat ik tot voor kort mijn to-make list niet opschreef en er dus heel wat recepten en ideeën zijn vergeten en vergaan in mijn hersenen (die soms behoorlijk op een zeef lijken)).

Maargoed dit was de perfecte gelegenheid om deze koekjes toch nog eens te maken. De deegjes van de chocolate-chip koekjes en de brownie koekjes lijken heel erg op elkaar, waardoor de beide zijden gelijkmatig gaar bakken en je een heerlijk chewy cookie overhoudt.

Lees verder

Witte chocolade-kokos koekjes

Met kerst heb ik echt het allermooiste kookboek ooit gekregen: het boek nieuwe klassiekers van Donna Hay. Naast de ‘mouth-watering’ recepten die er in staan is het vooral een pracht van een boek om doorheen te bladeren. Die foto’s die erin staan zijn echt FAN-TAS-TISCH! Dit is echt zo’n boek dat je gewoon op je salontafel legt en waar iedereen al kwijlend naar kan kijken en in wil bladeren. Als je van dit boek niet enthousiast wordt om te koken dan weet ik het ook niet meer!

1 ding is zeker. Ik heb de komende verjaardagen, kerst, etc. altijd wat voor op mijn verlanglijstje.. (naast het feit dat het nieuwe huis bijna klaar is en ik daar natuurlijk ook nog 10000 dingen voor nodig heb, maar dat terzijde;)). Mijn kookboekenverzameling moet namelijk zeker uitgebreid worden met de andere boeken van Donna Hay.

Gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als internet en kan ik ook daarop al een hoop recepten van Donna vinden. Toen ik het recept voor deze koekjes voorbij zag komen heb ik niet lang getwijfeld… Witte chocolade EN kokos… It doesn’t get any better!
Ik heb deze koekjes vervolgens per stuk ingevroren en ze zitten nu in een diepvrieszak in de vriezer. Dus als er bezoek komt is het een kwestie van de oven voorverwarmen en deze baby’s in zo’n 10 min goudbruin bakken. Zo heb je altijd heerlijke verse koeken!

Lees verder

Running dinner part I (Under the sea) – Tushi (dessert sushi)

Sinds deze zomer zijn wij met een groep van 8 personen begonnen met een ‘running dinner’. Voor degene die niet weten wat dit inhoudt: Officieel is een running dinner een 3 of 4 gangen diner waarbij je elke gang in een ander huis nuttigt. Wij hebben hier een kleine twist aangegeven en doen het gewoon bij degene thuis die het hoofdgerecht moeten verzorgen. Dan draaien de keer daarop de gangen door en is het dus weer bij iemand anders thuis. Omdat wij met 4 stellen zijn doen we 4 gangen: een aperitiefje met amuse, voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht.

De eerste keer was afgelopen zomer met het thema ‘under the sea’. En laat ik nou net het nagerecht hebben.. Daar moest ik even diep over nadenken.. Uiteindelijk heb ik gekozen voor sushi. Sushi als nagerecht, dat lees je goed ja. Denk dan ook niet aan vis, zeewier en rijst, maar denk aan cake, zoete vullingen en fruit. Al snel was de naam tushi (Toetjes sUSHI) geboren.

Momenteel is het bijna tijd voor het tweede running dinner, dus ik vond het wel eens tijd worden om de recepten voor mijn tushi met jullie te delen. Schrik niet van de ingrediënten lijst en de lange lap tekst voor het bereiden! Het zijn 4 verschillende soorten tushi met 3 dipsausjes.. Het kost even wat tijd, maar het is super leuk om te maken en het resultaat was ook erg mooi en lekker al zeg ik het zelf!

Lees verder

Zonnige nectarine salade

Dit recept is er eentje van een tijdje geleden. Ik at dit terwijl het zonnetje buiten nog heerlijk aan het schijnen was en de temperaturen vroegen om heerlijke lichte maaltijden. Dat lijkt nu heel ver weg en daarom vandaag, om nog even de zomer terug te halen, een heerlijk zonnig recept.

Zoals jullie ondertussen op de website wel hebben kunnen zien ben ik een groot voorstander van fruit in mijn salades. Ik weet ook dat er mensen zijn die hier absoluut niets van moeten hebben. You either love it, or you don’t. Ik behoor dus duidelijk tot de eerste groep. Die combinatie van zoet en zout is niet te beschrijven, zo spannend in je mond!

En hoe kan je beter een zonnige salade maken dan met mijn favoriete zomerfruit, de nectarine. Zoet, sappig, fris… HEERLIJK! En als je ze grillt worden ze alleen maar nog lekkerder doordat de fruitsuikers zich gaan karameliseren. In combinatie met de zoute ham en geitenkaas, een zuurtje van de balsamicoazijn en de vulling van quinoa is dit wat mij betreft echt de ultieme maaltijdsalade.

Lees verder

Healthy mexican food: zoete aardappel schotel.

Als ik zeg Mexicaanse keuken, zeg ik niet in eerste instantie een erg gezonde keuken. Dat komt denk ik vooral omdat ik dan direct de associatie maak met al die Amerikaanse tentjes (denk Taco Bell) waar de wraps, taco’s en enchillada’s vaak drijven in de vette saus en zijn ingepakt in een dik pak kaas.

Daarnaast is het ook zeker niet mijn favoriete keuken. Ik ben geen onwijze liefhebber van bonen (ze smaken zo meelig) en ik kom toch altijd weer op mijn oude vertrouwde recept voor wraps (met tomaten-gehaktsaus met paprika en mais) terug. Niks mis mee, maar erg afwisselend is het niet natuurlijk.

Maar soms bij het zien van een plaatje kan je toch zomaar opeens onwijze trek krijgen in iets wat normaal niet je voorkeur heeft. Terwijl ik een beetje zat rond te speuren op pinterest naar lekkere recepten kwam ik een plaatje tegen wat mij echter het water in de mond deed lopen. Het was een Mexicaanse ovenschotel met zoete aardappels. En laat ik zoete aardappels nou eens heel erg lekker vinden. Zeker in combinatie met wat romige avocado en zure crème fraîche…. Maarja, wat is nou niet lekker met avocado en crème fraîche!

Ik gaf er mijn eigen draai aan en wat volgde was een heerlijke vullende ovenschotel met eigenlijk alleen maar gezonde ingrediënten (op de kaas en crème fraîche na, maar die kan je ook heel goed weglaten voor een ultra skinny versie van dit recept!)

Lees verder